Modernizm: Paris ve Berlin

1920’li yılların Batı’ya yönelik eğitim ortamında, Maarif Vekaleti’nin başarılı öğrencilerin yurtdışında tecrübe kazanmalarını sağlama girişimi kapsamında, Nazimi de 1927-1928 döneminde, Güzel Sanatlar Akademisi’nin düzenlediği ilk […]

Bir Türk “Kâğıt Mimarı” olarak Nazimî Yaver Yenal

Yenal’ın çizimlerinde olduğu gibi, inşa edilmemiş, dahası inşa edilmek üzere tasarlanmamış, uygulama hedefinden bağlarını tamamen koparan bir mimarlık anlayışı “kâğıt mimarlığı” niteliğine bürünür. Çizimleri, mimarlığın […]

Köpeksiz İstanbul

İstanbul Araştırmaları Enstitüsü, İstanbul’un toplumsal tarihinin hemen her döneminde gündelik yaşamın önemli bir parçası olan sokak köpeklerinin, dini, siyasi ve sosyolojik dönüşümlerle değişen serüvenine ışık tutan bir sergiye ev sahipliği yapıyor: Dört Ayaklı Belediye: İstanbul’un Sokak Köpekleri.

iae-blog-kopeksiz-istanbul

II. Mahmud dönemiyle (1808-1839) birlikte  köpeklerin şehir hayatından sürgünü başlar. Modernleşmenin getirdiği biçimci uygulamalar hiç beklenmedik noktalarda kamuoyunu rahatsız edici sonuçlar doğurdu: Köpeklerin itlafı bunların en çarpıcı olanıdır. İstanbul köpeklerini kentin sokakları yaratmıştı; ama bu sokaklar Tanzimat’tan sonra Şark’ın sefaletini sergileyen tarihsel bir sahne olarak değerlendiriliyordu. Sokakların kirli imgelerden arındırılması projesi içinde köpekler de vardı. 1910 sürgünü bu açıdan dünya kamuoyunu bile sarstı. Terkedilmiş adalara, bir bakıma Öteki Mahalle’ye  sürülen köpeklerin canhıraş havlamaları, açlıktan birbirlerini yemeleri, taklitçi Osmanlı modernleşmesinin yol açtığı trajedinin yalnızca görünen küçük bir kısmıdır.

iae-blog-kopeksiz-istanbul-2

Dört Ayaklı Belediye: İstanbul’un Köpekleri” sergisini İstanbul Araştırmaları Enstitüsü’nde ziyaret edebilirsiniz!

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir