Modernizm: Paris ve Berlin

1920’li yılların Batı’ya yönelik eğitim ortamında, Maarif Vekaleti’nin başarılı öğrencilerin yurtdışında tecrübe kazanmalarını sağlama girişimi kapsamında, Nazimi de 1927-1928 döneminde, Güzel Sanatlar Akademisi’nin düzenlediği ilk […]

Bir Türk “Kâğıt Mimarı” olarak Nazimî Yaver Yenal

Yenal’ın çizimlerinde olduğu gibi, inşa edilmemiş, dahası inşa edilmek üzere tasarlanmamış, uygulama hedefinden bağlarını tamamen koparan bir mimarlık anlayışı “kâğıt mimarlığı” niteliğine bürünür. Çizimleri, mimarlığın […]

Adalet Kulesi

Montagu B. Dunn, İstanbul Panoraması, 1855

İlk inşası II. Mehmed (Fâtih) dönemine (1453-1481) kadar inen ve “Kasr-ı Adl” olarak da anılan Adalet Kulesi’nin Melling’in gravüründe görülen şekli değişmiş, kare kaidenin üzerine bir cihannümâ birimi oturtulmuştur. Cephelerinde üçgen alınlıklı üçer dikdörtgen pencere, üzerinde de piramidal külâh bulunmaktadır. Ampir üslubunu yansıtan bina II. Mahmud (1809-1839) tarafından yenilenmiş olmalıdır. Neo-Rönesans ve Barok üsluplarını sergileyen bugünkü Adalet Kulesi ise, aynı özelliği gösteren Topkapı Sarayı’ndaki Mecidiye Köşkü ile beraber, Abdülmecid döneminin (1839-1861) sonlarına aittir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir